LOVE YOU, ÞORBJÖRN.....

Útivist og hreyfing eru af hinu góða. Við Jóhanna vinkona ákváðum í dag að sinna því sem gerir okkur gott. Jóhann er reyndar alvön göngugarps-kona og fjallageit. Verið árum saman dugleg að stunda reglulega líkamsrækt, fara í sund og tileinkað sér heilbrigð lífsviðhorf. Hún reykir ekki sígarettur eins og ég og drekkur ekki kóka kóla. Ég aftur á móti í engri þjálfun, fyrir utan eina armbeygju fyrir 17 árum og þótti því frekar FJALL-ganga á Öskjuhlíðina meira en nóg fyrir mig. Enda með lítið þol eftir 30 ára reykingar, blóð- og orkuleysi.

Við völdum í staðinn að ganga upp fjallið Þorbjörn við Grindavík. Er við vorum hálfnaðar, þá var ég móð og másandi og var að hugsa um að hætta við. Jóhanna hélt þá áfram og ég langt á eftir, með mína kók-flösku og þurfti að setjast nokkrum sinnum niður. En hugsaði að ég gæti ekki verið þekkt fyrir að komast þó svona langt upp, yrði að klára þetta. Það tókst og ég henti mér niður (fjallið) í grasið og naut fallega útsýnisins og horfði á skýjabólstrana færast á himnum. Fékk mér kók og sígó, vitandi að það væri alveg út í hött. Á leiðinni niður brunaði ég áfram, hálf hljóp á undan Jóhönnu, sem var ekki á nógu góðum skóm. Það fannst mér gaman og hugsaði hvað ég væri búin að misbjóða sjálfri mér, og börnin mín þurft að þola sígarettureykinn. Einnig hvað ég hef hunsað orð nýrnalæknisins í mörg ár. Hef bara sagt "já,já" þegar hann hefur eins og aðrir læknar sagt, að ég megi alls ekki reykja. Komin niður Þorbjörn, henti mér í grasið og blés mæðinni. Fann hvað þetta var gott, hreyfingin, eðlilegra blóðrennsli í æðum og leið vel. Þetta þarf ég að endurtaka og fara þá ekki með neinar sígarettur, heldur aðeins vatn í stað kóka kóla.

Við keyrðum síðan um Grindavík, skoðuðum höfnina og gamlar slóðir þar sem Jóhanna bjó eitt sinn. Áslaug vinkona var ekki heima, en ég ætlaði að heimsækja hana. Fórum í heimsókn til Guðnýjar systur Jóhönnu, fengum kaffi og skoðuðum hennar fallega og smekklega nýja hús. Já, þau eru mörg falleg húsin í Grindavík, einnig umhverfið. Gefandi og góður dagur.

Tengill á færslu

Bæta við athugasemd

Sýna athugasemdir

04.06.2008 18:49

ENGAR FRÉTTIR OFT GÓÐAR FRÉTTIR.

Gleymdi að blogga því maímánuður var fljótur að líða. Því hefur stimplast inn í minni mitt, ánægjulegur mánuður. Dóttir mín, tengdasonur og barnabörnin mín komu til Íslands 10. maí og fóru aftur heim til Kaliforníu 1. júní. Gleði og þakklæti fyllti hjarta mitt, því það er svo langt síðan þau komu síðast. Anna Sólrún sem verður 5 ára í des. n.k. er svo skýr, skemmtileg og falleg stúlka. Það var líka ómetanleg stund þegar við fengum að sjá Bjarka Frey í fyrsta sinn. Hann er kraftaverkabarn og dafnar vel. Bjarki Freyr kom í þennan heim ásamt tvíburabróður sínum, Reyni Huga, fyrir næstum ári síðan. Þeir fæddust 28. júní á Stanford-sjúkrahúsinu, eftir aðeins 26 vikna meðgöngu, 4 merkur. Reynir Hugi kvaddi þessa jarðvist sama dag. Guð kom og sótti hann og vakir yfir honum ásamt englunum í eilífu ljósi. Minning Reynis Huga lifir í hjörtum okkar allra. Það styttist í að Bjarki Freyr verði 1 árs, skýr og brosmildur gæfudrengur. Hann dvaldi mánuðum saman á sjúkrashúsinu og Hrefna og Finnur hafa staðið sig eins og hetjur í gegnum þessa lífsreynslu alla.

Amma Ásdís svindlar á reglunum....
Hún Anna Sólrún veit að ég á talandi og syngjandi jólatré, sem geymt er í kassa með öðru jólaskrauti. Jólatré með munn og blikkandi augum, sem ég keypti eitt sinn í henni Ameríku. Jólatréið óskar öllum gleðilegra jóla og "happy new year" og syngur nokkur jólalög. Bara ömmur mega svindla á reglunum, því tók ég upp syngjandi jólatréið í maí!! Anna Sólrún talar ensku ásamt auðvitað sínu móðurmáli, og söng hástöfum með "Douglas Fur." Ég horfði stolt á dótturdóttur mína, verða fyrst undrandi og það gladdi hjartað að hlusta á hana syngja af krafti með tilþrifum "dingul..bell.. o.s.frv.

Áföngum náð...
Sonum mínum gekk öllum vel í prófunum og Nökkvi útskrifaðist sem stúdent úr MH. Góður dagur og ég svo stolt mamma og hann löngu orðinn heilaþveginn af máltækinu sem ég hef notað í tíma og ótíma. "Á misjöfnu þrífast börnin best" og engu barni hollt að vera alið upp í bómul! Hann mun hefja ná í HÍ næsta haust og það eru einnig gleðifréttir, að Jóhanna kærastan hans mun þá hefja nám í Listaháskólanum.

Margar óskir...
Eins og allir aðrir óska ég öllum sem mér tengjast, mikið eða lítið, gæfu, góðrar heilsu, hreysti og almennri vellíðan á lífsgöngunni. Tíminn er svolítið eins og námsgagn sem við nýtum okkur misjafnlega, við erum jafn lík og við getum verið ólík og aðstæður okkar einnig mismunandi. Áslaug frænka heitin sagði stundum: "Við sem verðum sjúklingar eigum bara eina ósk, að heilsan versni hægt. Því ekki batnar hún. Þeir sem eru frískir eiga margar óskir og ganga að heilsunni sem sjálfsögðum hlut." Við frænkur gerðum það líka, þar til annað kom í ljós. Þá fór hún að verða dýrmæt og ekki sjálfgefin.

Drakúla-Dísa...
Ég sagði um daginn við minn góða lækni: "Nú á ég bara eina ósk." "Hver ætli hún sé?" svaraði hann. "Gettu?!!" Hann svaraði: "Gæti það verið steik með rauðvínsglasi eða ferðalag?" "Nei," svaraði ég snögg og bætti við: "Ósk mín er hraða-innlögn á spítala, er sama þó ég liggi á ganginum eða klósettinu. Ég þarf blóðinndælingu svo ég fúnkeri." Vísaði svo í þá blóðpoka sem hafa verið dældir inn í mínar æðar og því líkur munur á líðan. Um leið var mér hugsað til Drakúla sem þyrsti í og drakk blóð. Sá þó að það væri ekki viðeigandi að hugsa upphátt og að líkja mér við Drakúla-greifa- eða greifynju, einhverjar vampírur. Því í sögunum eru vampírur mannverur sem risið hafa upp frá dauðum og viðhalda lífskraftinum með blóðdrykkju. Sagði því upphátt: "Ég kýs frekar blóð en rauðvín, þó bæði séu fljótandi og rauð að lit." Ég get því þakkað fyrir að vera ekki dauð eins Drakúla, sem svalaði blóðþorsta sínum að næturlagi. Kannski eru vampírur í sögunum alltaf langt undir í blóði, svona eins og ég. Nú ég harkast þá bara áfram í minni daglegu rútínu, og blóðið fer enn lækkandi. Ég er meira að segja að innstilla mig á, að taka í sátt sprautur og nálar, ef fer fram sem horfir í sept. n.k. Læri bara að sprauta mig vikulega, efninu sem mun þá vanta í blóðið. Lífið er dýrmætt. Blóðleysi er m.a. fylgifiskur þessa blessaða eða réttara sagt, leiðinda ættarsjúkdóms. Er í raun æðasjúkdómur sem eyðileggur æðarnar til hjartans og nýrna, sem verða að lokum óstarfhæf.

Sjúkdómasögur...
Já, nú dámar mér, hvernig datt mér í hug að fara að skrifa um þetta. Mörgum sérstaklega heilsuhraustum, leiðast sjúkdómatal og ég skil það vel. Maður þarf nefnilega ekkert að festast í þjáningu og harmi, þó við mörg glímum við ýmsa mis-alvarlega sjúkdóma. Ég vel sjálf mjög vel fólk sem ég ræði um mína göngu, því ég veit að það er sterkt að upplagi, sveigjanlegt og hefur hæfileikann til að geta sett sig í spor annarra. Suma ræði ég aldrei um nein veikindi, bara með frontinn, "allt fínt" það vel ég. Því sumir höndla bara ákveðið og því óþarfi að tala um leiðinda veikindi sem eru komin til að vera. Það fólk fær kannski flensu eða kvef einu sinni á ári og líður illa og finnst taka á að þurfa að vera jafnvel rúmliggjandi heima í nokkra daga. Ég skil það vel, kvótinn okkar er mis stór. Einu sinni var minn þolinmæðiskvóti lítill, og ég var ekkert að reyna að setja mig sérstaklega vel inn í aðstæður þeirra sem fengu erfiða sjúkdóma. Allir hafa nóg með sig.

Með sjálfa mig í meðferð..hjá sjálfri mér...
En ég skal segja ykkur leyndarmál :) Ég er með sjálfa mig í einkaþerapíu. Alltaf reynst mér vel að setja hugsanir mínar og líðan niður á blað. Það virkar oft, skrifa frá mér sem veitir létti og meiri sátt. Hver og einn velur að nota sína aðferð. Hitt er svo annað mál hvort það sé viðeigandi hér inni á minni heimasíðu. Það er líka VAL hvers og eins hvað fólk vill lesa í frumskógi bloggheimsins.

Leiðin misjafna..og leiðirnar mörgu..
Hvað get ég gert til að líða betur? Jú, með því að taka góðar og uppbyggjandi ákvarðanir. Hvernig hef ég farið að því? Með því að hafa unnið úr reynsluheimi mínum á heiðarlegan hátt og oft sársaukafullan. Stundum safnað "huglægt" skemmandi lífsreynslum í skjóðu. Bundið vel fyrir og hent "huglægt" einhvers staðar á Holtavörðuheiðinni. Þar í þokunni á ég nokkrar skjóður og jafnvel einn kartöflustrigapoka. Munað "útrýmið hinu vonda úr yðar hópi." 1.Kor.5,13. Til að sáttin og kærleikurinn búi í hjarta og huga, en ekki reiði og gremja. Það var ég lengi að meðtaka en enn lengur að skilja: "Virðið alla menn!" Pét.2,17. Stundum hef ég klikkað á þessu og sótt í huga eina skjóðu á heiðinni. Þá þarf ég að afrugla mig og muna hvernig ég tek góðar ákvarðanir. Jú, svo einfalt, stundum svo flókið. Minni mig bara á að ég hef tekið slæmar ákvarðanir, og hef lært af því.

Venjur í daglegu lífi...
Kannski er lífsgangan okkar líka m.a. heildarsumma þeirra ákvarðana sem við höfum valið allt til dagsins í dag. Ef við erum ekki ánægð með einhverja hluti lífs okkar. Þá er það undir okkur sjálfum komið að læra af reynslunni, taka betri stefnu og velja leið með reynslu og visku okkar. Til sáttar við okkur sjálf, Guð og menn. Halda fast í það sem gott er. Samt held ég enn fast í það sem vont er, ekki enn hætt að reykja og drekka kóka kóla.
Njótum og notum daginn vel, hann kemur aldrei aftur.

Tengill á færslu

Bæta við athugasemd

Sýna athugasemdir

Færslur: 2008 Júní

08.06.2008 19:02

LOVE YOU, ÞORBJÖRN.....

04.06.2008 18:49

ENGAR FRÉTTIR OFT GÓÐAR FRÉTTIR.

Vafraðu um

Tenglar